mikahiri.com

By Elise on Nov 30, 2007 | Reply

Hoe één grafisch kunstwerk meer zegt dan duizend woorden. …Misschien zou je beter telkens een visualisatie tekenen in plaats van een artikel te schrijven, beste Lukas? Is efficiënter

By J. Galt on Dec 1, 2007 | Reply

Kinderachtig tekeningetje?
Ik zie hier zowaar de hand van Picasso in!
Die ook zei dat hij op zijn 17 kon schilderen als de oude meesters maar dat het hem jaren kostte weer te kunnen schilderen als een kind.
Maar bovenstaande is duidelijk geen kindertekening. Elk hoofd afzonderlijk had dat kunnen zijn. En dat is wat het zo subliem maakt. De meester is er in geslaagd om het echt heel kinderachtig te doen lijken … voor het ongetraind oog. Maar wat valt de ware kunstkenner meteen op?
Dat de bouw van het hoofd tot in de kleinste details zoals de dunne linker oorlel (anotomisch gezien aan de rechterkant van het model), de vorm van de grote ogen, met relatief verikaal lijnenspel tegen de neus aan, de vorm en stand van de neus en ja zelfs de haartjes van het met gel in vorm gehouden kapsel (moet wel) exact nagetekend zijn. Het betreft hier dus niet zomaar een eeneiige tweeling (want dan zou er tenminste 1 haartje wat anders liggen in het kapsel), doch duidelijk 2 maal dezelfde man, op 2 afzonderlijke doch kort na mekaar volgende tijdstippen. En het is het kapsel dat dit aangeeft, immers als dit bv. voor of na een 3 weekse gezondheidskuur in het zeepreventorium geweest zou zijn, zouden de haren niet meer dezelfde lengte hebben of (na een bezoekje aan de kapper) toch in elk geval niet meer exact in dezelfde vorm liggen. Picasso echter wilde ons op deze manier duidelijk maken dat het wel degelijk niet om een identieke tweeling ging doch om de zelfde man op verschillende momenten, doch dat deze tijdstippen relatief kort na mekaar waren.
En als signatuur gaf hij de blije man een tilde op zijn kin. Het meest karakteristiek Spaanse in de letterkunde, toch wat het woordbeeld betreft. Waarmee hij tevens de link legt naar lezen. Het lezen van Mikahiri uiteraard (wat de man ook kan dankzij de vertaalmodule op de site). En dit in tegenstelling tot de man voor het lezen. De man die zijn informatie slechts haalde uit allerhande uitzendingen, zoals eveneens d.m.v. “golven” door de meester op de kin gesymboliseerd werd.
Mikahiri is nog vrij nieuw. Er was tot voor verschijning van dit kunstwerk nog maar 1 artikel verschenen. Dus wat kunnen we hier eveneens uit afleiden? Dat Picasso hiermee een link legt naar dat ene artikel. Dat het collectivisme (in de ogen die de reflectie van de ziel vormen gesymboliseerd door de kleur rood: de kleur van ultiem collectivisme zoals (nationaal)socialisme en communisme, en van bloed, meer bepaald van dwang onder dreiging met bloedvergieten) dat o.a. middels een centrale bank ons geld ontwaardt en ons arm maakt door de verborgen vermogensbelasting die inflatie in wezen is, de man misselijk maakt. Maar nadat hij op Mikahiri ontdekte hoe de vork aan de steel zat en de oplossing aangereikt werd en hij inzag dat hij zich aan het nefaste overheidsbeleid kon onttrekken door goud te kopen, begon de man weer te stralen. Zijn ogen veranderden van kleur en werden blauw. Blauw als de hemel, als de kleur van vrijheid die gloorde.
En daarmee heeft dit werk een boodschap die die van de Guernica nog overtreft. Het is ditkeer niet slechts een aanklacht tegen het Nazisme en zijn terreur, maar tegen het hele collectivistische systeem van fiatgeld dat de bevolking aan de bedelstaf wil brengen om hen afhankelijk te maken van haar leiders.
En zoiets, zou een kind van vier nooit hebben kunnen maken. Alleen een meester van het niveau van Picasso kan met een eenvoudige tekening die pakkend is zoor zijn ontwapenende kinderlijke uiterlijk een zo sterke boodschap aan ons overbrengen.
Ik ben dan ook erg geinteresseerd om het origineel te bemachtigen. Noem me je prijs. Hoeveel gram?